Soms mogen mensen elkaar niet. Niets aan te doen. Gewoon doorgaan met je leven, liefst zo ver mogelijk langs elkaar heen. Maar soms lukt dat niet. Soms lopen levens parallel. Soms ontmoet je elkaar vaker dan je lief is.

Van kennissen kreeg mijn dochter een replica van de Eiffeltoren. Nog geen 5 centimeter hoog, maar het ding heeft nu al een reputatie. Een geduchte reputatie zelfs. Ik vraag mij af of meneer Eiffel ooit heeft geweten wat zijn ontwerp aanricht als het niet toeristisch staat te zijn midden in een stad, maar slechts 5 centimeter hoog over de woonkamervloer slingert. Hoe vaak ben ik ‘s nachts al niet van werk of uitgaan thuis gekomen om vervolgens mijn blote voet over het miniatuurtje heen te draperen? Te vaak.

Rechtopstaand is hij dodelijk. Dat spreekt voor zich. 5 centimeter dodelijk staal voor je voetzool. Maar ook als het Eiffeltorentje op zijn kant ligt is het een moordwapen. Heb je dus mensen in je omgeving die je iets minder aardig vindt dan andere mensen? Hebben ze kinderen? Geef die kleine belhamels een replica van de Eiffeltoren. Daar hebben ze nog lang plezier van. En jij ook.