Wat staat iedereen toch te schreeuwen? In besinterklaasde winkelstraten, op winderige pleinen en naast de daklozenkrantverkoper? Overal waar ik ga, staan mensen te schreeuwen tegen de BTW-verhoging op cultuurkaartjes. Het is een schande, vinden ze. Dus gaan ze massaal de straat op en schreeuwen tegen een overheid die ze zelf nog maar pas hebben gekozen. Want toen Mojo alle concurrenten opkocht en zo een kaartjes-monopoly verworf, hielden ze hun mond. Toen Mojo op zijn beurt werd overgenomen door het fascistische Clear Channel Communications (CCC) hielden ze hun mond. Toen ze administratiekosten per kaartje moesten gaan betalen, ook al kochten ze 4 kaartjes in 1 transactie, hielden ze hun mond. Toen de zwarthandel in handen kwam van diezelfde woekeraars hielden ze hun mond. Toen artiesten, die weigerden wurgcontracten af te sluiten met CCC, niet meer mochten optreden in ‘hun’ stadions hielden ze hun mond. Toen de Nederlander (via per opbod verkochte radio- en TV-kanalen) zo lang met slechte muziek werd bestookt, dat ze die smurrie maar leuk zijn gaan vinden, hielden ze hun mond. Toen kaartjes voor exclusieve optredens onder bekende Nederlanders werden verdeeld of onbetaalbaar werden, hielden ze hun mond. Het gepeupel diende maar evenementenbier te drinken in circustenten onder het genot van zangertjes, met veel Heras hekwerk er omheen. Maar nu ze niet langer door bedrijven maar door de overheid worden uitgeknepen, pikken ze het niet meer. Ze gaan de straat op. Schreeuwend om het universele recht op cultuur. Tenslotte bepalen wij zelf wel door wie we belazerd worden. Dat is vrijheid. En een volk dat voor BTW zwicht…